การที่เรารู้จักใครซักคน  จนเรียกได้ว่าเค้าคือเพื่อนที่เรารักและเข้าใจเราที่สุด 
เราอาจคิดว่าเรารู้จักเค้าดีพอ
สิ่งที่เราเข้าใจบางทีมันก็ไม่ใช่แบบนั้นเสมอไป
เราอาจจะมองเค้าไม่รอบด้านหรือเพราะอะไรก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
แต่เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้เรารู้ว่า"คำว่าเพื่อนมันไม่ยั่งยืนเสมอไป"
มันช่วยสอนอะไรหลายๆอย่างนะโดยเฉพาะ
"เพื่อนที่คบกันมานานไม่สำคัญเท่าผู้ชายคนเดียวที่ไม่เห็นจะมีดีอะไรเลย"
ถ้าแกได้อ่านนะเราก็อยากจะบอกว่าขอบใจนะที่เป็นเพื่อนกะเรามานานหลายปี
 สิ่งดีๆเราจะจดจำมันไว้ สิ่งที่มันแย่เราจะพยายามลืมมันให้ได้
แต่คำว่าเพื่อนทรยศ ชายโฉดหญิงชั่วเนี่ยสงสัยจะลืมไม่ลงจริงๆ
คำพูดง่ายๆที่ออกมาโดยไม่คิด มันทำร้ายจิตใจ  เราไม่โกรธนะที่ว่าเราได้ขนาดนี้
แต่ขอบอกไว้นะเสียใจที่สุด

เพื่อนที่เราคิดว่าเรารักมากเข้าใจเราที่สุดยังไม่เข้าใจเราเลย

แล้วแบบนี้เราจะมีเพื่อนไว้ทำไม